WĘGLANY, pochodne org. estry, i nieorg. sole kwasu węglowego; sole, o wzorach ogólnych: Me2CO 3 (węglany obojętne) i MeHCO3 (wodorowęglany, zw. też węglanami kwaśnymi), gdzie Me oznacza atom jednowartościowego metalu, są substancjami krystal., zwykle bezb., trudno rozp. w wodzie (z wyjątkiem węglanów litowców i na ogół wodorowęglanów); roztwarzają się w kwasach z wydzieleniem dwutlenku węgla CO2; ogrzewane zwykle ulegają dysocjacji termicznej na tlenek metalu i CO2 (np. CaCO3CaO + CO2). Węglany nieorganiczne są b. rozpowszechnione w przyrodzie jako minerały skałotwórcze (np. kalcyt, dolomit, syderyt); liczne naturalne węglany stosuje się m.in. do otrzymywania metali, wyrobu materiałów ogniotrwałych, farb, ceramiki, w analizie chem.; ważne znaczenie ma syntet. węglan sodu; wodorowęglany (zw. dawniej dwuwęglanami) służą m.in. do przygotowywania buforów (buforowy roztwór). Obojętne estry kwasu węglowego są bezb. cieczami o przyjemnym zapachu, stosuje się je w syntezach org.; wodorowęglany org. są b. nietrwałe i nie można ich wyodrębnić z roztworu; duże znaczenie mają poliwęglany (poliestry kwasu węglowego), będące tworzywami termoplastycznymi.

 zlewozmywaki - powiadomienia sms - wynajem samochodów